The Reason

"Ε..Συγνώμη"........"Συγνώμη"..."Εμμ , με συγχωρείτε"....."Ουπς συγνώμη"......"ωχ..."......."άουτς"....
Ωωωωωω ναι!!!ΕΚΚΛΗΣΙΑ.....
Για άλλη μια χρονιά , το ήπιαμε και το ποτήριον τούτον...
Σπρωξίματα, στριμοκωλλιάσματα (Ούπς πιπέρι), φτερνίσματα μέσα στη μούρη σου από βρωμερούς χοντρούς γέρους....

Όχι όχι όχι, αυτά είναι μόνο η αρχή... Ποιός μπορεί να μην σαγηνευτεί από το υπέροχο θέαμα ?? Ξέρετε για ποιο μιλάω... Αυτό της εκκλησίας της πόλης ειδικά, εκεί όπου οι γιαγιάδες (ιδιοκτήτριες ή μέτοχοι μάλλον της εκκλησίας) που έχουν φτάσει από νωρίς έχουν αποφασίσει ότι μπορούν να κάνουν και κρατήσεις στις άδειες θέσεις ,για λογαριασμό άλλων θείτσων... Κι έτσι καταλήγουμε στο θέαμα που προανέφερα..Μπαίνεις στην εκκλησία μετα χιλίων κόπων και βασάνων και βλέπεις εξηνταπέντε κώλλους να σου κλείνουν την είσοδο και την δυνατότητα να ανάψεις έστω ένα κερί...

Εκεί αρχίζουν τα "Συγνώμη"..Τα "Ωχ,με συγχωρείτε"....Τα μικροσπρωξίματα που τρως αν είσαι διακριτικός ή δεν πολυκαίγεσαι, και τα Χοντροσπρωξίματα που ρίχνεις αν είσαι ένας από τους "θεοσεβούμενους" βλάχους που έχουν κατακλύσει την κάθε μεγαλουπολίστικη "ενορία"....

Αντέχω όμως...Δεν μιλάω...Ευτυχώς ή δυστυχώς πέρυσι έμαθα πως πρέπει να κρατάω τα νεύρα μου...Συνεχίζω με το γνωστό μειδίαμα στο πρόσωπο το μαρτύριο...Βγαίνω έξω...Περιμένω τον επιτάφειο.... ΩΩΩ βγαίνει!!!(Σκασίλα μου)... Η χοντρή κυρία πίσω, που είναι έτοιμη να μου κάψει το αυτί με την λαμπάδα της, αρχίζει να με σπρώχνει ενώ εγώ είμαι παγιδευμένος ανάμεσα σε άλλες δυο χοντρές υπερήλικες κυρίες, και με μια τσιριχτή φωνή με ρωτάει "Θα προχωρήσετε?"..."Αν προχωρήσουν οι μπροστά" απαντώ, αντί για "θα 'λεγα τώρα τίποτα για τη θεια σου" που με το ζόρι κρατούσα να μην ξεφύγει απο τα χείλη μου...

Και μετά η περιφορά...ΑΧ η περιφορά....Σπρώξιμο, μπήξιμο, χουφτώματα ....Σαν σε συναυλία των ΑC/DC.....Άσχετα αν την τελευταία στιγμή αντί γι' αυτούς εμφανίζονται στη "σκηνή" οι "Αλλόκοτες Αδερφές"... (και ΜΗΝ με ρωτήσετε ποιον περιγράφει η επιλογή του συγγροτήματος, θα μου ρίξει κάνα κεραυνό ο Δι...ΕΕΕΕ...ο Θεός εννοούσα)...

Παρόλαυτα...τα νεύρα κορυφώθηκαν όταν αφού γλίτωσα πάλι πέντε-έξι φορές από κάτι γιαγιάδες και παιδάκια με λαμπάδες, συνειδητοποίησα ότι το ΜΟΝΟ που ζούσα ήταν μια ΗΧΟΡΥΠΑΝΣΗ....Μια οχλαγωγία..Εγώ σιωπηλός συνεχώς..Όχι απο σεβασμό..Ίσως απο αδιαφορία ή επειδή σκεφτόμουν άλλα πράγματα..Όμως όλοι αυτοί??... Παππούδες, γιαγιάδες, θείτσες και τριμελείς ή τετραμελείς οικογένειες...Αυτοί που "ΠΙΣΤΕΥΟΥΝ" και προσεύχονται..Αυτοί που δεν θα άντεχαν να υποθέσω σήμερα αν δεν έρχονταν στην εκκλησία, γιατί ΤΟΣΟ ΠΟΛΥ πιστεύουν και σέβονται το Θεό (τους)...
Ο καθένας από όλους αυτούς τους ευσεβείς Χριστιανούς δεν έβαλε γλώσσα μέσα..Βρήκαν για μία ακόμα χρονιά την αφορμή να σχολιάσουν, να γελάσουν (ενώ υποτίθεται πενθούν), να πουν την κοτσάνα τους ή να τσεκάρουν γκόμενες... Οι γέροι να σχολιάσουν την "παράγκα" του ολυμπιακού, και οι γιαγιάδες να σχολιάσουν τον γκέυ ανηψιό της Πουλχερίας ή την κοπέλα που αυτοκτόνησε προχθές...Όλα με το ίδιο ύφος δήθεν σοβαρότητας και πραγματικής στην ουσία ελαφρότητας...

ΦΕΥΓΩ...Στρίβω αμέσως στο επόμενο στενό και κατευθύνομαι προς το σπίτι, κι ας υποσχέθηκα ότι φέτος θα καθόμουν παραπάνω...
Όλα αυτά...όλοι αυτοί....Το μόνο που καταφέρνουν είναι να ενισχύουν την μισανθρωπιά μου...Δεν είμαι καλύτερός τους υποθέτω...Αλλά δεν θέλω να τους μοιάζω ούτε στο ελάχιστο... Είναι αυτοί που ενισχύουν αυτή τη μίζερη πλευρά και το μίσος μου για την αδαή ανθρωπότητα.....
....Που δεν προκύπτουν από "Σνομπισμό"...Αλλά από την απογοήτευση που μου γεννούν και ανατρέφουν...

...όμως είναι και αυτή η άλλη...Η φωτεινή πλευρά..Ή μάλλον...OXI......δεν είναι κάποια φωτεινή πλευρά, είναι η ίδια σκοτεινή ολότητα που από μέσα της όμως φέγγουν και ξεχωρίζουν μερικά ελάχιστα "αστέρια"..... Και έχω την τύχη να μου χαρίζει και μένα το φως του ένα από αυτά τα σπάνια αστέρια...
Κι έτσι αντέχω σ' αυτή τη μιζέρια που είτε υπάρχει πραγματικά, είτε τη δημιουργεί η φυγόπονη αλλά και ταυτόχρονα μαζοχιστική φαντασία μου....
Εκεί είναι η μαγκιά...Να δείξεις την Πίστη σου στους ανθρώπους, όχι σε θρησκείες...και μην την δείξεις όπως όλοι αυτοί που βλέπεις στην εκκλησία...

....Μόνο σ' αυτό το πρόσωπο-φως που αντικατοπτρίζεται μέσα σου, εκεί να δείξεις Αληθινή Αφοσίωση, την Αληθινή Πίστη...