Αυτές τις μέρες συμπληρώνεται ένας χρόνος από τις πιο άσχημες μέρες της ζωής μου...
Κι αυτή η πληγή,
σαν να γιορτάζει την επέτειό της,
τα γενέθλιά της,
μετουσιώνεται σε μαύρη τρύπα...
Δεν έχω κάτι να γράψω, ούτε κουράγιο...
Απλά ότι...
"Είμαι εδώ . . ."
Τίποτα, τίποτα..
Είναι απλά κραυγές απόγνωσης,
Μονόλογοι που θα περάσουν αδιάφοροι από τον αποδέκτη τους....
Δίχως ανταπόκριση...
Από τους πολλούς που έγραψαν οι αληθινά ερωτευμένοι,
και οι αβάσταχτα πληγωμένοι ανά τους αιώνες...
Τίποτα...
"Είμαι ακόμη εδώ . . ."
Γιατί κάποιοι,
το εννοούν το:
"Για πάντα"
στον έρωτα,
στην αγάπη . . .
Γιατί,
ακόμα κι αν ψυχορραγώ,
ακόμη και με δάκρυα στα μάτια,
θα μείνω όπως δεν έμεινε κανείς, ποτέ, πουθενά...
Εγώ...
"Είμαι εδώ . . ."
