Δευτέρα 17 Σεπτεμβρίου 2012

Aspiring Sociopath

Ανέκαθεν είχα μια απαίχθεια προς τις παραλίες της Αττικής κυρίως γιατί με κάνουν να γαμωσταυρίζω περισσότερο, παρά να χαλαρώνω. Επίσης στις παραλίες της Αθήνας, τείνουν να μαζεύονται λογιών-λογιών γιωτόμπαλα, που συμμετέχουν σε λογιών-λογιών δρατηριότητες, διογκώνοντας πολύ ή λίγο -κατά περίπτωση- τις ευαίσθητες σπερματοδόχες κύστες μου. Το βασικότερο είναι οτι πας στην παραλία και είναι τόσο φίσκα, που η άμμος δεν φαινεται απο τον πολύ κόσμο... Η θάλασσα δε, μέχρι εκεί που φτάνει το μάτι,  είναι κατάμεστη απο μικρές καφέ σημαδούρες (κεφάλια), σαν χιλιάδες μικρές κουραδίτσες να επιπλέουν στα ανοιχτόχρωμα νερά. Στη αμμουδιά, ούτε ψείρα μουνότριχας μουνόψειρας δεν πέφτει κάτω. Ξαπλώστρες και πετσέτες παντού, να καλύπτουν κάθε εκατοστόμετρο της γης, με αποτέλεσμα να πρέπει να κάνεις παρκουρ για να φτάσεις στο νερό. Αναρωτιέμαι, τι διάολο ευχαριστιέται ο κόσμος στην θάλασσα υπο αυτές τις συνθήκες; όταν έχεις χιλιάδες αγνώστους γύρω σου, να φωνάζουν, να παραβιάζουν τον προσωπικό σου ζωτικό χώρο, να ακούνε ότι λες και γενικά να βρίσκονται εκεί την στιγμή που θες να χαλαρώσεις, τότε πως χαλαρώνεις; Οι παραλίες πλέον είναι σαν να είσαι σε λαική αγορά ή σε παζάρι, μόνο που αντί να μυρίζει ζαρζαβατικά και ποδαρίλα, μυρίζει αντηλιακό και ποδαρίλα.... Σαν να μην φτάνει όμως ο κόσμος έχουμε να τσαντιζόμαστε και για τις...

Attention Whores

Είναι δύσκολο να μην παρατηρήσεις πλέον οτι ο κόσμος έχει αλλάξει τον τρόπο που ντύνεται/εμφανίζεται/συμπεριφέρεται στην παραλία με απόλυτο σκοπό να τραβήξει όσο περισσότερα βλέμματα μπορεί. Μια γενική παρατήρηση που αφορά γκόμενες είναι οτι, τα brazil μαγιό έχουν γίνει και αυτά πολύ in και τα φοράει η κάθε πατόλα. Γενικά εχω ένα θέμα με τα brazil μαγιό. Δεν μου αρέσουν, όχι γιατί δεν μου αρέσουν οι κώλοι που "κρύβονται" απο πίσω, αλλά δεν μου αρέσει γενικά ο κόσμος που προκαλεί με την εμφάνισή του. Είναι λίγο σαν τον άντρα που καλλοπίζεται σαν γκόμενα μπας και πηδήξει, μόνο που αυτός το κάνει ο κακομοίρης γιατί ΝΟΜΙΖΕΙ οτι αρέσει. Οι ξεκωλιάρες ΓΝΩΡΙΖΟΥΝ οτι οι αντρες κάνουν κρά για κώλο, και το εκμεταλλεύονται με κάθε τρόπο για να τραβήξουν τα βλέματα και να ικανοποιήσουν την ακόρεστη επιθυμία τους για επιβεβαίωση.

                                                                        ***

 Πρόσφατα έχω καταλήξει στο συμπέρασμα οτι περικλείομαι απο τραγελαφικά ηλίθιες προσωπικότητες στη δουλειά. Το υποψιαζόμουν ανέκαθεν αλλά σιγουρεύτηκα γιατί υποχρεωνόμαστε όλοι στην εταιρεία να παρακολουθήσουμε κάποια σεμινάρια αυτοβελτίωσης, τύπου συναισθηματική νοημοσύνη, διαχείριση θυμού, διαχείριση κρίσεων, διαχείριση χρόνου και άλλες τέτοιες παπαριές για φλωραδερφάρες. Στο μεταξυ είναι τα θέματα τέτοια του σεμιναρίου, που πραγματικά πρέπει να έχεις νοημοσύνη ξεκολλημένης παντόφλας για να μην τα έχεις ήδη σκεφτεί. Ευγένεια, θετική σκέψη, ενσυναίσθηση και ένα σωρό ακόμα θεωρητικούρες στις οποίες αρέσκονται οι ανεγκέφαλες γκόμενες, γιατί τις κάνουν να αισθάνονται καλύτερες σαν άνθρωποι. Απο παντόφλες λοιπόν άλλο τίποτα. Έχουμε κάποιες χαμούρες -γιατί κυρίως οι γυναίκες, εκτός απο τις αξιόλογες, συμμετέχουν σχεδόν αποκλειστικά σε τέτοιες χαζομάρες- οι οποίες είτε θα συμφωνούν με ότι ψυχολογοθεωρητικουρομαλακία ακούν, είτε θα λένε τις δικές τους χωρίς να νιώθουν έλεος ή έστω ντροπή που παραβιάζουν κάθε λογική.


***
Υ.Γ.:  Ρισπέκτ στον Alza και τον kakosmaurospsofos του, μ' αυτά που λέει, μια μέρα θα τον παντρευτώ

Δευτέρα 10 Σεπτεμβρίου 2012

Under the Bridge


Η ζωή μου είναι πόνος..

Κάθε μέρα που ξυπνάω, ΠΟΝΑΩ

Κάθε μέρα που σηκώνομαι να βγω έξω, να πάω σε μια δουλειά, ν' αναπνεύσω, να ζήσω, ΠΟΝΑΩ

Ξέρεις πόσες φορές σκέφτηκα να τα παρατήσω....?

Ξέρεις πόσες φορές σκέφτηκα να βάλω τέλος....?


Είμαι άδειος, και πληγωμένος...


Τέλος...


                                     
                                        

Κορίτσια στο Ημίφως

"και στην τελική γιαυτό δεν έχεις σύντροφο? τι σημαίνει σύντροφος δηλαδή??? σε αφήνω να πνίγεσαι? νοιάστηκε ο τύπος για σένα αυτούς τους 3 μήνες? αν είσαι καλά , αν πονάς, αν τρως, αν κοιμάσαι? ΟΧΙ..."   ..είπε η μικρή Αλκυόνη στην ακόμα πιο μικρή και παρανοϊκή Λίνα!

«Ερωτας είναι να αγαπάς τις ομοιότητες και αγάπη να ερωτεύεσαι τις διαφορές» ...
- "Τότε μόνο ερωτεύθηκε.Αγάπησε τις ομοιότητες, και βαρέθηκε τις διαφορές μόλις ξέφτυσε ο έρωτας, πήρε ότι είχε ανάγκη για να καλύψει τα κενά του, με άδειασε εντελώς, πάτησε στα πόδια του κι έφυγε" ...αποκρίθηκε η Λίνα

"Ρε συ Λίνα...ένα ΔΕΝ ΚΑΤΑΛΑΒΑΙΝΕΙΣ...ότι: Άνθρωπος που γουστάρει να στο πώ έτσι,...άνθρωπος που σε θέλει...άνθρωπος που είναι ερωτευμένος πραγματικά,σκίζει βουνά.
Να θυμάσαι το εξής ρητό και να το έχεις στο μυαλό σου:
ΔΕΝ ΚΟΙΤΑΩ ΤΙ ΛΕΝΕ ΤΑ ΛΟΓΙΑ ΣΟΥ...ΚΟΙΤΑΩ ΠΟΥ ΕΙΝΑΙ ΤΑ ΠΟΔΙΑ ΣΟΥ!!!!!
Κατάλαβες μικρή μου????????"