"κι εγω σαγαπαω...
δεν ξερω τι με εχει πιασει....δεν ειμαι καλα και νιωθω πως θελω να τα παρατησω ολα..αισθανομαι μονη αναμεσα σε ανθρωπους που ο καθενας σκεφτεται τα δικα του...με πιανουν κρισεις πανικου και ενας φοβος λες και θα χαθω στο επομενο λεπτο....και ενας κομπος στο λαιμο και στο στηθος...και σα να περιμενω κατι...και ολο αυτο με αδρανοποιει....
ειναι να παρω μια αποφαση τωρα σχετικα με ενα δικαστηριο που βγηκε αυτες τις μερες...και με αφορα γιατι πατησα τα 18.....δεν ξερω τι να κανω..και προτιμω να μην κανω τιποτα...αλλα οσο δεν κανω τιποτα υποστηριζω ταυτοχρονα την μια πλευρα...και με πνιγει αυτο γιατι δεν θελω να επιλεξω καμια απ τις δυο αποφασεις....
μου λειπεις.....και σε εχω αναγκη.......δε θελω ομως να σε δω δε θελω να σου μιλησω....περναει κοπελα διπλα σου και τρελαινομαι...σε θελω τοοσο δικο μου...δεν ειναι φυσιολογικο αυτο..γι αυτο θελω να ηρεμισω....και συγνωμη για ολα αυτα...δε θελω να σε απασχολουν τα δικα μου...πρεπει να σκεφτεσαι μονο τα μαθηματα....
σε ενιωσα απομακρο..δε μου αρεσει να σε βλεπω ετσι...ειναι χαλια να σε εχω διπλα μου και να ειμαστε μακρυα..τουλαχιστον οταν δε σε βλεπω δικαιολογειται"
