Ο Καθρέφτης

17:14 : Κάθομαι στο γραφείο μου ,απίστευτα βαριεστημένος και ξενερωμένος αλλά με τη φιλοδοξία να τελείωσω σε καμία ωρίτσα και κάτι την έκθεση μου (πάνω σ' ένα θέμα που ούτε καν καταλάβαινα στις πρώτες δέκα φορές που το διάβασα), και στη συνέχεια να αφιερώσω και λίγο χρόνο στην κιθάρα μου...

18:01 : Πιάνω το στυλό και είμαι έτοιμος να μεγαλουργήσω!!

18:45 : Έχω κάνει μεγάλη πρόοδο , έχω προχωρήσει πολύ , βρίσκομαι στο τέλος .....του προλόγου...

Σκέψεις...Γράψιμο..Σκέψεις..Σβήσιμο...Γράψιμο...Σβήσιμο...Ούπς πως γράφεται η "συσσώρευση"?...Ψάξιμο στις σημειώσεις για το θέμα...Γράψιμο...Σκέψεις...Σκέψεις...Σκέψεις...

19:19 : Βάζω στο cd-player το "Παράξενη Γιορτή" μπας και χαλαρώσω λίγο κι εμπνευστώ..

20:12 : Ουφφφ...Τελείωσα επιτέλους την δεύτερη παράγραφο...

Αύριο το υπόλοιπο...
Σήμερα είναι από τις μέρες που ο εγκέφαλος υπολειτουργεί...Ούτε έχεις τη διάθεση..Ούτε το κουράγιο..Ούτε την έμπνευση...
Πρώτη φορά στη ζωή μου ,αυτή την περίοδο νιώθω πως έχω τόσα πολλά να δώσω...Τόσες πολλές σκέψεις..Συναισθήματα..Ιδέες...Αλλά πρώτη φορά φέτος νιώθω και τόσο χαζός..Τόσο αβοήθητος ώρες ώρες...

Τι φταίει ...? Είναι στιγμές που νιώθω πως ξαφνικά δεν έχω τίποτα να πω...
Μου 'παν πως πρέπει να πάρω τα πάνω μου...Πως πρέπει να αδειάσω το κεφάλι μου από τις μίζερες σκέψεις...Να αλλάξω κάτι σε μένα..Δεν θέλω να με αλλάξω όμως..
Ή αν είναι να αλλάξω ,ας γίνω ο περσινός "Γιάννης"...Τον λάτρευα.......Το παραδέχομαι..Ήταν διαταραγμένος..Δεν μπορούσε να ελέγξει εγωισμό και σκέψεις...Ήταν απίστευτα κόπανος...Ναι ,ήταν ένας άλλος εαυτός μου... Αλλά ήταν έξυπνος ,δέκα φορές πιο εύστροφος απ'ότι εγώ τώρα...Παρατηρητικός..Σκεφτόταν πάντα δέκα κινήσεις μπροστά και ότι ήθελε να καταφέρει..Το κατάφερνε...Ήταν απλά ένας άλλος εαυτός μου...Που με είχε κυριέυσει...

Το θέμα που μ' απασχολεί είναι... Ποιός είναι Ποιος..?
Αν αυτός ο εαυτός μου -που δήθεν με κυρίευε πέρυσι και με έκανε άλλο άνθρωπο- , είναι ο πραγματικός μου εαυτός ?
Αν αυτό που είμαι όλη την υπόλοιπη έως τώρα -ομολογουμένως μικρή- ζωή μου..Αυτό που είμαι και τώρα..Είναι απλά το είδωλλο στον καθρέφτη..??

Ίσως εκεί που στεκόμουν πέρυσι...Πιεσμένος..Φοβισμένος..Θυμωμένος..Απογοητευμένος.. μπροστά από τον καθρέφτη μου...
..Κοιτάζοντας το είδωλλο μου...
..Με άρπαξε ,πολέμησε με τον δήθεν κανονικό , "καλό" εαυτό μου και πήρε τη θέση του...
Ίσως πάλι αυτός ο κακός εαυτός..Είναι ο πιο αληθινός μου εαυτός..
Είναι πιο δυστυχισμένος από μένα...Αλλά αντέχει αυτή τη δυστυχία...Έχει όλα τα χαρακτηριστικά - δυνάμεις που ονειρευόμουν να έχω...Και ξαφνικά πέρυσι τα απέκτησα...Είναι έξυπνος...δαιμόνιος.. Και το μεγαλύτερο "θέλω" μου είναι το να μαι έξυπνος...όχι ευτυχισμένος...Έξυπνος... Ίσως γι' αυτό είμαι και ρατσιστής λιγάκι με τους χαζούς..Και πρώτα απόλα με τον εαυτό μου...Όταν σκέφτομαι σαν χαζός ,κι όταν δεν σκέφτομαι καθόλου ,ως χαζός επίσης δηλαδή...

Και μόνο που τον συγκρίνω με τον τωρινό μου εαυτό...Νιώθω απογοήτευση....Τώρα Προσπαθώ...Πολύ..Πολύ περισσότερο..Πραγματικά...
Όμως νιώθω πως δεν έχω το "Κάτι" παραπάνω που χρειάζομαι για να μπορώ να πετύχω τους στόχους μου...Που προϋποθέτουν μυαλό και ταλέντο..Χαρακτηριστικά που αυτή τη στιγμή με μαθηματική ακρίβεια θα μπορούσα να πω πως δεν έχω σε ικανοποιητικό βαθμό..Ώστε...να ξεχωρίσω..

Νιώθω δέος γι' αυτό μου το "Εγώ"...Ωστόσο ακόμα και πέρυσι..Πολλές φορές το πολέμησα.. Γιατί πλήγωνε τα άτομα που με ένοιαζαν ,και πιο πολύ την κοπέλα που είχα ερωτευθεί...Είτε το άξιζαν , είτε όχι.. Και τις περισσότερες φορές αυτή η μάχη μέσα μου , με παρουσιάζε ακόμα πιο "σχιζοφρενή" προς τα έξω.. Σαν διχασμένη προσωπικότητα..Μία στιγμή κέρδιζε μέσα μου τη μάχη το "καλό" και την επόμενη το "κακό" ...

Ναι ήταν μαρτύριο..Αλλά θα είχα παραδοθεί εντελώς αν δεν υπήρχε αυτή η κοπέλα τότε..Γιατί για εκείνη πολεμούσα να μείνω το άτομο που γνώρισε..Είχα ξεχάσει εν μέρει οτι πιο πολύ με ενδιαφέρει η αναζήτηση της γνώσης και της αλήθειας...

Τώρα όμως θα ήμουν έτοιμος να υποκύψω στο "είδωλλο"....Πεπεισμένος ότι ίσως αυτός είναι και ο πραγματικός μου εαυτός.. Σήμερα κοίταξα περίπου δέκα φορές στον καθρέφτη..Περιεργάστηκα την έκφραση μου ,το βλέμμα μου ,το "είδωλλο" που ώρες ώρες νομίζω πως δεν ανήκει σε μένα...
Κάτι έχει αλλάξει...Στα μάτια μου...
Είμαι ευάλλωτος...και αδύναμος..και μεθυσμένος από τη δίψα για πνευματική παντοδυναμία...Με οποιοδήποτε κόστος..Την ερωτική δυστυχία..Την ίδια μου την αλλαγή και την κυρίευση του σώματός μου από έναν εγωπαθέστατο ,ιδιόρρυθμο αλλά ενδιαφέροντα κόπανο..

..Είναι ο Ντόριαν Γκρέυ μου...Στον καθρέφτη μου...Οτιδήποτε "άσχημο" ,"κακό" ,"σκοτεινό" έκανα...Το χρεώθηκε εκείνος.. Αυτός μόνο είναι ικανός να τα προκαλέσει όλα αυτά μέσω του σωματός μου...

Περιμένω...Κοιτάζοντας κάθε τόσο στον Καθρέφτη...Ελπίζοντας πως ακόμα κι αν δεν είναι τελικά αυτός ο πραγματικός μου εαυτός ,στον οποίο αργά ή γρήγορα αυτόματα θα μεταμορφωθώ....Αυτός απλά θα βγει από τον Καθρέφτη...Αθόρυβα..Θα εισχωρήσει στο σώμα μου και την ψυχή μου και θα με κάνει πάλι...Πνευματικά δυνατό...
....Εγώ θα περιμένω...Κοιτάζοντας...Να έρθει...
...Αυτή τη φορά δεν θα το πολεμήσω...
...Θα Υποκύψω....