Αλλάζει Πρόσωπα η Θλίψη

Έχουν συμβεί πολλά από την τελευταία φορά που έγραψα...
Άλλα αξιοσημείωτα κι άλλα όχι...
Ψιλοβαριόμουν να γράψω μιας και είτε θα τρέχω συνέχεια σαν τον Βέγγο, ή θα βλέπω καταθλιπτικές ταινίες...

Οπότε είπα να μεταφέρω απλά έναν διάλογο που είχα πρόσφατα μ' έναν τυπάκο..
Καλός ανθρωπάκος, μορφώνεται, ψάχνεται, αλλά έχει ένα κακό: θέλει να τα 'χει καλά με όλους, βλέπει την ευτυχία παντού και κατά συνέπεια χαζοχαρουμενοφέρνει...
α! και επιμένει να με κάνει και μένα σαν αυτόν..
Δεν υπερβάλλω, θέλει να τα 'χει καλά ακόμα και με τους συμφεροντολόγους, κακομαθημένους, κυβερνώντες στο πανεπιστήμιο Δαπίτες (με τους οποίους έχω αντιπαρατεθεί και έχω δημιουργήσει μέτωπο και δημόσια πλέον (και γενικά έκανα έναν χαμό), και έτσι κάθε φορά που μπαίνω στο πανεπιστήμιο οι μισοί άνθρωποι με κοιτάνε με μίσος και οι άλλοι μισοί (οι μη-Δαπιτοπασπίτες) με αλληλεγγύη, αλλά αυτό είναι ένα άλλο μεγάλο θέμα που θα αναλύσουμε  σε άλλο άρθρο)...



Στην ουσία η κουβέντα ξεκινάει από κάπου εκεί....:

- ".......εννοούσα...
...ότι θα μπορούσα να χτυπήσω ανθρώπους που γενικεύουν αυθαίρετα, παρόλο που είμαι οπαδός του Γκάντι..."

- "Εεεελα μωρέ...αρκετές γενικεύσεις κατά κανόνα ισχύουν, απλά ποτέ και για κανέναν λόγο ολοκληρωτικά:
πχ: "όλοι οι μπάτσοι ειναι γουρούνια"..

Δεν είναι όλοι, ούτε θα το θεσπίσεις μέσα σου ως νόμο, αλλά σίγουρα είναι πάνω απο 50%..." είπα μπας και τον ξεφορτωνόμουν γιατί βαριόμουν ν' ανοίξω κουβέντα μαζί του..

- "Ποια η διαφορά στην πράξη??
αν θεωρείς μια πρόταση γενικό κανόνα, ακόμα και αν δεν ισχύει ολοκληρωτικά, κάθε φορά που θα αντιμετωπίζεις μια σχετική κατάσταση, θα έχεις ως δεδομένο το γενικό κανόνα...
Όχι φίλε!! Δε μπορώ να περπατάω στο δρόμο σκεπτόμενος ότι ένας μπάτσος είναι γουρούνι, γιατί πολύ απλά, αν κρίνεις κάποιον μόνο και μόνο από τις ταμπέλες που έχουν κρεμαστεί...ΚΛΑΦΤΑ...

Άλλωστε κάθε άνθρωπος, είναι μια λευκή σελίδα, τώρα αν εσύ τη βλέπεις μαύρη, it's your fault!!!"

- " Σκατά είναι (ο κάθε άνθρωπος)..
Εσύ αν την βλέπεις άσπρη τη σελίδα, δικό σου λάθος...
Κι εσύ θα το πληρώσεις κιόλας..."

- "Βασικά δε το έθεσα σωστά..

Η σελίδα είναι γκρι, αν τη βλέπεις μαύρη, λάθος σου, αν τη βλέπεις άσπρη, πάλι λάθος σου, μόνο τελικά θα διαπιστώσεις αν είναι άσπρη ή μαύρη..

Δεν μπορείς να ξέρεις εξ' αρχής, και ...δεν είναι όλοι σκατά...
Δεν μπορείς να το αποδείξεις!!!"

- "Μπορώ πάντως να σου φέρω άπειρα παραδείγματα" του απαντάω αστραπιαία και μ' ένα ειρωνικό μειδίαμα!!

- "Αυτό δε σημαίνει ότι το όλον είναι ενδεικτικό του εκάστου!!"

- "Βασικά, Είναι!!
Οι εξαιρέσεις εξαιρούνται!!!"

- "Τέσπα, θα με συγχωρέσεις, αμπελοφιλοσοφίες!!"
- "Όχι ρε, σιγά! Απλά εσύ βλέπεις αλλιώς τη ζωή, πιο θετικά..
Εγώ αρνητικά., τι να κάνουμε!!"

- "Δε νομίζω ότι υπάρχει κανείς εκεί έξω που να λέει: "Τι γαμάτο μέρος για να ζεις" " μου απάντησε..
- "Κι όμως...
Αυτό μου 'λεγαν πάλι στη σχολή σήμερα...
Ότι είμαι ο μόνος νέος άνθρωπος που ξέρουν, που δεν του αρέσει η ζωή..."

- "Αυτοί που στο 'λεγαν είναι τρελοί τότε"
- "Τι μιλάς ρε!! Εσύ είσαι πάντα χαμογελαστός και χαρούμενος, με όλους, Πάντα!!!
Και καλά κάνεις δηλαδή..."

- "Ναι, γιατί οι γονείς μου μου είπαν:
1ον: Ο κόσμος δεν αλλάζει από τη μία μέρα στην άλλη..
2ον: Βe the change you want to see in the world!!
- "ΔΕΝ θέλω ν' αλλάξει ρε!!
Θέλω να καταστραφεί!!
'Η τουλάχιστον να πεθάνω εγώ, για να μην βλέπω το πόσο χάλια είναι!!
Δεν έχω μεσσιανικά πλάνα και φιλοδοξίες"




- "Μμμμ...Το κόβω σαν εύκολη λύση, αν δε βάλεις το χεράκι σου ώστε να γίνει ο κόσμος καλύτερος στη μία ζωή που έχεις, δεν τη χρησιμοποίησες σωστά..."
- "Ρε...Τι να γίνει καλύτερος ο κόσμος..
Δεν γίνεται από μένα δυστυχώς..
Από ανθρώπους επιρροής -άξιους και μη- γίνεται, και μέσω της παιδείας και της εκπαίδευσης μόνο...
Δάσκαλος δεν είμαι, παιδιά δεν θέλω να κάνω με καμία, οπότε εγώ λέω να πάει να γαμηθεί ο κόσμος σας.."

- " Ε, τότε...Δώσε το παράδειγμα..Δεν είναι ανάγκη να είσαι κάτι απ' όλα αυτά..."
- "Ό,τι και να κάνω..Ακόμα κι όταν βοηθάω άλλους...
Ακόμα σκατά νιώθω..
Κι αυτό είναι το μόνο που με νοιάζει (γιατί με πονάει) στο τέλος της μέρας..."


- "Μα δε γίνεται από τη μία μέρα στην άλλη, λες σε μία μέρα να τα καταφέρεις?
Και μάλιστα μόνος?
Αν απογοητεύεσαι έτσι..
...Ζητείται ελπίς....
....Πάντως μου έκανες για "αριστερός"....
Καλά, αριστερός είσαι βασικά, αλλά εννοώ, ακτιβιστής, δραστήριος, με όραμα ξέρω 'γω...
Με τα χαλάς λίγο!!!..."
- "Θεωρώ σημαντικότερο κομμάτι του "Αριστερός", το να είσαι "Μη φοβικός", μη-φοβικός με το διαφορετικό...
Με τους μαύρους, τους γκέυ κτλπ...
..Το ν' αλλάξω τον κόσμο, είναι άλλο κομμάτι...Δεν γίνεται...Δεν σώζεται αυτός ο κόσμος...
Μακάρι να 'ταν όλα όπως στο μυαλό μου...Να "γινόταν" η "Αναρχία"..."


- "Δεν είναι κακό να οραματίζεσαι έναν νέο κόσμο!!
Για κκε σε κόβω!!"
- "Μπααα....Αφού στην πράξη πάντα σε δικτατορία καταλήγει ο κομμουνισμός, τέτοιοι που είμαστε..."
- "Πες το έτσι τόσο καιρό!! Αναρχία ε??"
- "Ε και? Δεν γίνεται, είμαστε πολύ ζώα οι άνθρωποι για να μπορέσουμε να ζήσουμε με αναρχία...
..Ίσως σε 5000 χρόνια από τώρα, να είναι εφικτό..."
- "Οπότε η δημοκρατία είναι όλα τα λεφτά!!"
- "Η ποιά??? Δημοκρατία είναι αυτό που έχουμε?
Πραγματική Δημοκρατία είναι η αναρχία...
Απλά σου λέω, τώρα δεν είναι εφικτή..
Ο καθένας κοιτάει την πάρτη του, κάνει ότι του καβλώνει...
Δεν είναι εφικτή...Γαμώτο..."

- "Αντιπροσωπευτική δημοκρατία εννοώ"
- "Μα η μόνη αληθινή δημοκρατία είναι η Αναρχία...
Αλλά γι' αυτή χρειάζεται δύο πράγματα, ελευθερία, και ο απόλυτος αμοιβαίος σεβασμός...
Κάτι που οι άνθρωποι δεν έχουν...Ίσως να έχουν σε 5 ή 10 χιλιάδες χρόνια.."
- "Σε τόσα δεν θα υπαρχουμε !!"
- "ΚΑΛΥΤΕΡΑ" είπα κοφτά και μ' ένα υποβόσκον χαμόγελο ικανοποίησης..

- "Μα τότε και η αναρχία δικτατορία είναι" είπε τη μπαρούφα του...
- "?????" τον κοίταζα όλο απορία και φοβούμενος την πιθανή ερχόμενη ανοησία του..
- "Δεν έχεις ας πούμε το δικαίωμα επιλογής μιας ζωής που δεν σέβεται τον άλλον"
- "Αυτό που λες έχει τόσο δίκιο, όσο το επιχείρημα: "Είσαι ρατσιστής με τους φασίστες και τους ρατσιστές, άρα είσαι ρατσιστής", το ξέρεις έτσι? "
- "Εγώ σου  'χω πει, τους αγαπάω όλους"
- "ΚΑΚΟ αυτό". . .

- "Ναι, ίσως κακό για μένα, καλό για την κοινωνία, αλλά όλοι είναι απαραίτητοι, αριστερά, δεξιά, φασίστες..Είναι όλοι κάτι"
- "Η δεξιά έστω...Ο φασισμός, ΟΧΙ
Και μ' αυτό που λες, είναι σαν να υποστηρίζεις το σύστημα,
δηλαδή καλά κάνουν οι μεγαλοεπιχειρηματίες και οι πολυεθνικές που εκμεταλλεύονται 5χρονα παιδάκια, και μάλιστα για ένα κομμάτι ψωμί..
Είναι κι αυτοί "ΚΑΤΙ", κι αφού είναι "κάτι", χρείαζονται κι αυτοί" είχα αρχίσει να σπάζομαι...

- "Δε σου λέω να επικρατήσει, σου λέω να υπάρχει σαν ιδέα, έστω σαν παράδειγμα προς αποφυγίν, ίσως γιατί αποκαλύπτει το ψυχολογικό προφίλ των φασιστών...
Τώρα για τα 5χρονα, υπάρχουν νόμοι, οι νόμοι ότι πιο θαυμαστό στη δημοκρατία!!" με το που άκουσα την τελευταία ατάκα παραλίγο να μου πέσουν μαλλιά και δόντια, και ν ' αρχίσω να αποσυντίθεμαι σαν καρτούν...!
- "Σε μια Αναρχική κοινωνία, δεν θα χρειαζόταν ο "Νόμος", θα ήταν τόσο βαθιά ηθικοί οι άνθρωποι που δεν θα εκμεταλλέυονταν ούτε παιδάκια, ούτε ο ένας τον άλλον..."

- "Ε, γι' αυτό σου λέω, δεν γίνεται να υπάρξει!!!"
- "Τώρα ναι, αλλά κάποτε θα υπάρξει...
Και η σημερινή "δημοκρατία" πριν από 4000 χρόνια ήταν αδιανόητο να υπάρξει...
Και μαύρος πρόεδρος στην Αμερική, μέχρι πριν 50 χρόνια, ήταν αδιανόητο να υπάρξει ποτέ"

....
Το βράδυ προχωρούσε
....

- "Είσαι ρατσιστής?" με ρώτησε ξαφνικά, περιμένοντας για απάντησή μου ένα "όχι" για να πει μετά κάτι βαθυστόχαστο..

Είπα να του το χαλάσω...
- "Με τους ανθρώπους γενικά? Ναι..
Δεν μας συμπαθώ σαν είδος, μας θεωρώ το χειρότερο είδος στη γη...
Από 'κει και πέρα δεν κάνω διακρίσεις, όλοι ίσοι είμαστε"

- "Γιατί χειρότερη? Επειδή μας δόθηκε η ελεύθερη βούληση και η διάνοια??"
- "Η ποια διάνοια??"
- "Ο νους, η σκέψη!!"
- "Το μόνο που μας δόθηκε είναι ο Εγωϊσμός, όπως σε κάθε άλλο είδος...
Το μυαλό το χρησιμοποιούμε κυρίως για να τον ικανοποιήσουμε..."

-"Σύμφωνοι, το εγωιστικό ένστικτο υπάρχει...
Στο χέρι μας είναι να το υπερβούμε!!"
- "Όλοι το ίδιο κάνουμε, μόνο ο εαυτός μας μας νοιάζει πραγματικά..
Είναι στο dna μας...Οποιοσδήποτε κάνει το διαφορετικό βασικά όλη του τη ζωή, είναι ήρωας...
Ή αγαπάει...
...όμως και πάλι, υπάρχει ο κανόνας του μεγάλου αριθμού φίλε μου...
Που λέει ότι αν υπάρχουν 10 άτομα, εκ των οποίων οι 9 είναι μαλάκες και ένας καλός άνθρωπος..
Θα καταλήξουμε είτε να έχουμε 10 καλούς ανθρώπους, είτε 10 μαλάκες στο τέλος...
Και σχεδόν πάντα φυσικά, συμβαίνει η δεύτερη περίπτωση, γιατί είναι και η πιο εύκολη..."

- "Τότε πως έχουμε υπερβεί το σεξουαλικό ένστικτο?" είπε, κι ένιωθε σαν να είχε πει εξυπνάδα..Μάλλον δεν έχει κάνει σχέση ποτέ...
- "Ποιος έχει υπερβεί? Ο έρωτας είναι η προσωποποίηση του εγωισμού.."
- "Δώσε!!"
- "Αμ τι, θα κάτσω?? Δεν υπάρχει πιο εγωϊστικό συναίσθημα..
Η αγάπη...ΑΝ υπάρχει..Είναι η μόνη υπέρβασή του...
Αλλά "Αγάπη" είναι να ζεις μια ζωή με τον άλλον που "αγαπάς"..
Με την αντίστοιχη συμπεριφορά που πρεσβεύει σαν έννοια...

Όχι να το πεις μετά από 3 μήνες ή 5 χρόνια και μετά να χωρίσεις επείδη μπάνισες ένα άλλο μουνάκι ή έναν άλλο πούτσο από δίπλα και τότε ανακαλύπτεις ότι "κουράστηκες"...
Αυτό είναι Έρωτας....Σκέτος...
Που ξεφτίζει...
Και "βαριέσαι"... "




- "Ρε!! Τι σε είπα?? Ότι περνάει από το χέρι σου και έγκειται στον εγωισμό, μπορείς να το κοντρολάρεις...
Σε πολλά έχεις δίκιο, αλλά μην τα ισοπεδώνεις όλα...
Αν το πάμε έτσι, θα καταλήξουμε ότι δεν υπάρχει ελπίδα...
Ότι είναι όλα μάταια..."

- "Μα είναι!!!" του είπα χαζοχαμογελώντας για να νομίζει ότι το λέω για πλάκα.......
- "Μοιρολατρεία μου μυρίζει...!!!" απάντησε, και δεν είχε και άδικο, ως ένα βαθμό...
"Και δεν θέλω, αρνούμαι να πιστεύω ότι όλα είναι μάταια..." συνέχισε...

- "Κοίτα..
Κάποια στιγμή, πρέπει να συνειδητοποιήσεις ότι η ζωή, ο κόσμος, είναι μια ζούγκλα..
Απλά έχουμε προσθέσει και μπόλικο τσιμέντο μέσα...
Πως ο "Θεός", ίσως δεν μας συμπαθεί...
Είμαστε σκατά, σκόνη σκέτη, που από τύχη έχει βούληση κι ελευθερία δράσης...
Και κανείς δεν εγγυάται τίποτα, γιατί κανονικά δεν θα 'πρεπε καν να υπάρχουμε, είμαστε ένα τίποτα, και νιώθουμε "κάτι"..
Εγώ λέω να σταματήσουμε να νιώθουμε "κάτι"..
Είμαστε μια τρίχα απ' τ' αρχίδια της ιστορίας του σύμπαντος...
Δεν υπάρχει μεγάλο πλάνο, κάποιοι το δημιουργούν για να μπορούν να ζήσουν..
Εγώ τώρα νιώθω σαν να μην θέλω να κάνω τίποτα, γιατί ό,τι και να κάνω, η ίδια η ανθρωπότητα δεν είναι Τίποτα...
Ντάξει ναι...Έχω όνειρο να γίνω ένας καλός επαγγελματίας, από τους καλύτερους, έχω όνειρο να ακουστούν τα τραγούδια και οι στίχοι που γράφω, και ότι γράφω, και έστω κάποιοι λίγοι να με νιώσουν, να τα εκτιμήσουν...
Αλλά ούτε καν αυτό δεν θα με κάνει ευτυχισμένο...Γιατί πολύ απλά είμαι μια τρίχα απ' τ' αρχίδια της ανθρωπότητας...
Βασικά ούτε καν μέρος της, είμαι ένας ακόμη "outcast" της κοινωνίας, που δεν μπορεί καν να πορευτεί μαζί της...
Αλλά και η ίδια η ανθρωπότητα όπως σου είπα, είναι ένας σάπιος κόκκος σκόνης, της χειρότερης ποιότητας, μέσα στην άμμο, στην παραλία του σύμπαντος και του χωροχρόνου..."




- " Τελειομανής...
Σκέφτεσαι υπερβολικά!...Γιατί βρε??" μου χαμογέλασε, και συνέχισε..
"Ζήσε τα απλά, και φρόντισε όταν θα κλείσεις τα μάτια σου, να αφήσεις έναν καλύτερο κόσμο για τους επόμενους, λες ότι δεν είσαι τίποτα μπροστά στην ανθρωπότητα, μην ξεχνάς όμως ότι αν ο καθένας σκεφτεί ότι όλοι μαζί είναι η ανθρωπότητα, μπορεί να κατανοήσεις τη σημασία που έχεις εσύ για το όλον, μη χάνεσαι στο ψαξιμο, μπες στη ουσία, πχ: Εμένα οι θρησκευτικές μου αναζητήσεις τελειώσαν στην Β γυμνασίου, όλα συνοψίζονται στη φράση "Αγαπάτε αλλήλους", τέλος...
Τώρα αν ο Ιησούς το κανε με τη μαγδαληνή............"

- "Στα τέτοια σου" τον συμπλήρωσα και συνέχισα...
"Ισχύει, ο Χριστιανισμός, σαν κίνημα, είναι Γαμάτος..
Σαν θρησκεία όμως....
....δεν θα ΄πρεπε να υπάρχει..."

- "Το ζουμί είναι: ΚΟΙΤΑ ΤΗΝ ΟΥΣΙΑ" είπε..
- "Η ουσία είναι ότι δεν είμαι ποτέ καλά" είπα και 'γω και χαζογέλασα με κάποιο ίχνος πικρίας...
- "Η ουσία είναι να περνάς καλα!
Η ουσία είναι να προσπαθείς για έναν καλύτερο κόσμο πρωτού πεθάνεις..
Το ότι είσαι έτσι αρνητικός, δεν δίνει προοπτικές...."

- "Όχι ότι έχεις άδικο, έχω προσπαθήσει να μην έιμαι αρνητικός, έχω "πολεμήσει"...
Αλλά...
Πως να τα βάλω με τη θλίψη....?
Όσο αντιστέκομαι νικάει...
Όποτε τη ρίχνω από το θρόνο...
Εμένα λέει θέλει, μόνο.....  "