Δεν Φεύγω III ( Για Πάντα)

Απόψε,
έγραψα το μήνυμα υπ' αριθμόν 500,
από αυτά που σου γράφω και δεν θα σου στείλω ποτέ...

Ένα χρόνο μετά και τίποτα δεν άλλαξε μέσα μου,
όλοι και όλα γύρω άλλαξαν και αλλάζουν,
προσοχή: δεν εξελίσσονται,
απλά αλλάζουν..
Και νιώθω πιο μόνος από ποτέ,
δε με γεμίζει τίποτα, κανείς και καμία εδώ..
Η ζωή για κάποιους ανθρώπους
είναι πολύ δύσκολη,
και επώδυνη,
και μαζί σου μόνο υπήρξε η "ΖΩΗ"
όπως θα 'πρεπε να είναι..
Θεϊκό δώρο το κάθε δευτερόλεπτο..


Κι αν κάποιες σχέσεις
είναι τραγούδια, βιβλία ή ταινίες,
αυτός ο χρόνος, αυτό το διάστημα,
ήταν ένα κουπλέ από συγχορδίες μινόρε,
τα κεφάλαια
που κάνουν τον αναγνώστη
να βρέχει τις σελίδες με δάκρυα,
οι σκηνές που το κοινό κοιτάζει θλιμμένο την οθόνη,
με βουρκωμένα μάτια,
και αποζητά τη λύτρωση, όσο και ο πρωταγωνιστής,
που περιπλανιέται στους μελαγχολικούς δρόμους μιας μεγάλης, σκοτεινής πόλης...
Και την έχει ανάγκη . . .


Αλλά δεν τελειώνει έτσι...
Μην το αφήσεις να τελειώσει έτσι,
αν κάποια στιγμή είναι η κατάλληλη,
αυτή είναι τώρα....
Λίγο πριν την πλήρη καταστροφή,
το ολέθριο ναυάγιο,
να έρθει η μπουνάτσα...





Δώσε μου κάτι,
τώρα που πέφτω,
να σωθώ . . .




Που είναι η αγάπη...?








Εγώ πάντως,
ΔΕΝ ΦΕΥΓΩ αν δεν φύγουμε ΜΑΖΙ . . .



Εγώ εδώ είμαι . . .



Εσύ?